Zmarł Andrzej Świtalski

Zawodowo związany z Kopalnią Węgla Brunatnego w Bełchatowie, był żywo zainteresowany dziejami Piotrkowa i ochroną jego dziedzictwa materialnego. Pasje te przyczyniły się do wstąpienia w szeregi Towarzystwa Przyjaciół Piotrkowa Trybunalskiego. Wieloletnie zaangażowanie w działalność Towarzystwa sprawiło, że w latach 1993/1994 pełnił funkcje członka Zarządu, a następnie od 1994 do 1998 r. był skarbnikiem Towarzystwa. Wcześniej dał poznać się jako opiekun piotrkowskich nekropolii. Był przewodniczącym powołanej w ramach Towarzystwa Przyjaciół Piotrkowa Trybunalskiego, Komisji ds. opieki nad cmentarzami. Współpracował w niej m.in. z Władysławem Hartmanem, Eugenią Michalską, Stanisławem Gajdą, czy Aleksandrem Justyną. Był jednym z inicjatorów dorocznej kwesty cmentarnej, której wpływy przyczyniały się do zabezpieczenia i odnowienia licznych nagrobków na piotrkowskim cmentarzu rzymsko-katolickim. Blisko współpracował z Tadeuszem Nowakowskim, wespół z którym opublikował w 1993 r. w ramach serii wydawniczej „Biblioteka Piotrkowska”, opracowanie poświęcone staremu cmentarzowi rzymsko-katolickiemu w Piotrkowie. Wzbogacone zostało ono planem cmentarza oraz rysunkami wykonanymi na potrzeby wydawnictwa przez Halinę Świtalska i Augustyna Sztuka. Opracowanie wykonane zostało społecznie z przeznaczeniem dochodu ze sprzedaży na konserwację zabytkowych nagrobków. Prezes Towarzystwa Przyjaciół Piotrkowa – Władysław Hartman doceniając bezinteresowność Andrzeja Świtalskiego określił go mianem „wspaniałego społecznika”.

Przez lata koordynowania działań Towarzystwa związanych z ratowaniem zabytkowych pomników na najstarszej piotrkowskiej nekropolii, współpracował z Piotrem Gajdą będącym wówczas Miejskim Konserwatorem Zabytków w Piotrkowie, a także z Muzeum w Piotrkowie Trybunalskim. W latach 90. XX w. prowadził z Dyrekcja Muzeum uzgodnienia dotyczące podziału, zakresu i kolejności planowanych prac związanych z ratowaniem najcenniejszych zabytków sztuki funeralnej.